Słowo na niedzielę
- Szczegóły
- Kategoria: Aktualności
- Opublikowano: sobota, 21 listopad 2026 11:46
- Ks. Proboszcz
- Odsłony: 11
Każdy człowiek chciałby być szczęśliwy. I to nie tylko przez chwilę, przez jakiś krótki czas, ale jak najdłużej, a najlepiej - zawsze. Wiemy jednak, że tu na ziemi, wszystko, niestety, kończy się bardzo szybko, także te najlepsze i najpiękniejsze sprawy w życiu. Dziś jednak, w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, przeżywając Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, przekonujemy się, że możemy być szczęśliwi w sposób absolutnie doskonały. To znaczy, że naszym udziałem może być szczęście, którego nam nikt i nic, nigdy nie odbierze. Możemy być zbawieni na wieki. Szczęśliwi bez końca. Naszym królem bowiem, jest Jezus Chrystus, Boży Syn. On pokonał śmierć, gdy umarł na krzyżu i zmartwychwstał. Jest Panem czasu i historii. Jego Królestwo nigdy nie przeminie. Do Niego należy ostatnie słowo. Liturgia mówi, że Jezus jest Alfą i Omegą, czyli początkiem i końcem. Przez Niego stało się wszystko, co istnieje i On będzie sądził wszystkie narody na końcu świata.
Przeczytajmy wiersz Jana Brzechwy „Leń”:
Chyba wszyscy znamy harcerskie zawołanie: „Czuwaj!”, lub nieco dłuższe: „Czuj, czuj, czuwaj!” Pozdrawiają się nim harcerze i skauci, najczęściej podczas powitania i pożegnania. Zostało ono wprowadzone przez twórcę skautingu, Roberta Baden Powella. Hasło przez niego stosowane (dosłownie ang. be prepared = bądź gotów) zostało w Polsce przekształcone na wzór zawołania średniowiecznych rycerzy na: „Czuwaj!. Kiedyś wzywało strażników i rycerzy do wytężenia słuchu i wzroku, do bycia gotowym w każdej chwili do obrony swego terytorium. Obecnie to hasło przypomina o stałej gotowości do czynu, do służby dla Ojczyzny, do bycia gotowym do pracy nad sobą i dla dobra innych.
Ilu jest świętych? X + 1 !